Bouwen in Waterland, zoals Coen Teulings onlangs in het Parool bepleitte, is het slachten van de kip met de gouden eieren. Aldus Jorrit Nuijens, GroenLinks raadslid in Amsterdam en Astrid van de Weijenberg, fractievoorzitter van GroenLinks Waterland.

Onderstaand artikel verscheen eerder in het Parool.

We hebben een paar van die plekken, en daar moeten we zuinig op zijn.' Nee, Coen Teulings heeft het hier niet over het unieke en eeuwenoude veenweidegebied Waterland, met zijn bijzondere populatie weidevogels. Een van de zeldzame plekken waar de grutto, onze nationale vogel, te vinden is. 



Nergens ter wereld kun je vanuit het centrum -met fiets of OV- binnen ongeveer een kwartier in ongerept groen zijn. Amsterdammers komen hier de zeldzame frisse lucht halen; fietsen, wandelen, zwemmen en varen. En voor wie economische argumenten belangrijk vindt: bezoekers uit binnen- en buitenland, expats en grote bedrijven roemen de relatie tussen stad en groen als unique selling point van Amsterdam. 



Leidende principes

Maar volgens Teulings is dit niet de plek waar we zuinig op moeten zijn. Hij heeft het over Amsterdam. Teulings pleit daarom voor woningbouw in Waterland, omdat mensen dicht bij de stad willen wonen. Als de markt zijn werk had gedaan, dan was bouwen in Waterland al lang gebeurd, betoogt hij. Er is vraag, dus moeten we dat ook maar doen. De markt en de grondprijs zijn voor Teulings leidende principes.

Toegegeven, het is een dapper standpunt. Niet alleen, omdat het stedenbouwkundig onzinnig en ecologisch destructief is, maar vooral omdat het kortzichtige rendementsdenken tot een zelf-parodiërende kunst verheft: (rijke) mensen willen dichtbij de stad wonen, dus laten we verwoesten wat in de regio Amsterdam nu juist voor succes zorgt. Penny wise, pound foolish. 



Zuinig zijn

Teulings miskent nog een andere pijler onder het succes van Amsterdam: de ruimte voor rijk én arm. Juist nu er steeds meer signalen zijn dat die pijler onder druk staat, lijkt Teulings tweedeling welhaast expliciet te bepleiten. Want er is vraag, ziet u. Er is een márkt.  Als we alles deden waar markt voor is, dan stond het Groene Hart vol ­woningen. Als we alles deden waar vraag naar is, dan hadden we in de ­jaren zeventig de hele Nieuwmarktbuurt platgegooid en volgebouwd. Almere is te ver voor Amsterdammers, zegt Teulings. Ja, sommigen noemen Noord al Zaanstad-Oost. Toch wordt in Noord volop gebouwd. Ook voor vermogenden. En over Zaanstad gesproken: zagen we daarvan niet een advertentie staan? 'Op zoek naar Amsterdammers.'  De regio Amsterdam is groter dan haar gemeentegrenzen én we kunnen de stad verdichten zonder kostbare natuur te verwoesten. In één ding had Teulings wel gelijk: we ­moeten zuinig zijn op Amsterdam. En Amsterdam zou Amsterdam niet zijn zonder Waterland, zonder de combinatie van stad en natuur. Én van rangen en standen.

Jorrit Nuijens en Astrid van de Weijenberg